Cyber Insurance & Ransomware: Όταν οι χάκερς γνωρίζουν τον προϋπολογισμό σου... Νίκος Γεωργόπουλος
28/08/2025 11:46
Φανταστείτε να μπαίνετε σε μια διαπραγμάτευση όπου η άλλη πλευρά γνωρίζει ήδη τον προϋπολογισμό σας. Αυτή είναι η κατάσταση όταν οι κυβερνοεγκληματίες αποκτούν πρόσβαση στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο Cyber Insurance της επιχείρησης κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης ransomware. Αυτή η πρόσβαση τους παρέχει εσωτερική πληροφόρηση για τα όρια κάλυψης που έχει ο ασφαλισμένος, ενδείξεις για την προθυμία του να πληρώσει μια απαίτηση λύτρων και πιθανές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια πιθανών διαπραγματεύσεων.
Η πρόσβαση σε ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο μετατρέπει τις εικασίες των επιτιθέμενων σε στρατηγική. Δεν αναζητούν απλώς ένα στόχο αλλά ένα στόχο που έχει περισσότερες πιθανότητες να πληρώσει τα λύτρα που ζητάνε. Ένα συμβόλαιο Cyber Insurance τους δίνει πληροφόρηση για τα όρια κάλυψης, στο αν οι πληρωμές λύτρων καλύπτονται από το συμβόλαιο, ποιες εταιρείες (ειδικοί πληροφορικής, εγκληματολόγοι ηλεκτρονικού εγκλήματος, νομικοί σύμβουλοι) είναι πιθανό να λάβουν μέρος στην διαχείριση του περιστατικού παραβίασης και πώς μπορεί να εξελιχθεί η διαδικασία διαπραγμάτευσης και αποζημίωσης. Στοιχεία που προέκυψαν από την αντιμετώπιση περιστατικών από την εταιρία παροχής Cyber Insurance ,Coalition, δείχνουν ότι τα αρχικά αιτήματα λύτρων συχνά αντικατοπτρίζουν τα όρια κάλυψης των θυμάτων, υποδηλώνοντας ότι οι χάκερς χρησιμοποιούν αυτές τις πληροφορίες προς όφελός τους.
Αν το ασφαλιστήριο συμβόλαιο καλύπτει έως και 1 εκατομμύριο δολάρια σε πληρωμές λύτρων, οι επιτιθέμενοι μπορούν να ζητήσουν λύτρα αρκετά χαμηλά ώστε να θεωρούνται 'λογικά' και να καταβληθούν σε σύγκριση με μια μακρά διαδικασία ανάκαμψης, με τις απώλειες κερδών λόγω διακοπής εργασιών και τη ζημιά στη φήμη. Οι επιτιθέμενοι χρησιμοποιούν συχνά τις λεπτομέρειες του συμβολαίου για να αναγκάσουν τις επιχειρήσεις να πληρώσουν λύτρα, αναφέροντας τους ισχύοντες νόμους και τα σχετικά πρόστιμα για τη διαρροή δεδομένων πελατών και επιμένοντας ότι η πληρωμή είναι η καλύτερη επιλογή, καθώς οι απαιτήσεις ransomware καλύπτονται από το συμβόλαιο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί ακόμη και να απειλήσουν να επικοινωνήσουν απευθείας με πελάτες, προμηθευτές ή υπαλλήλους για να ασκήσουν περισσότερη πίεση. Αυτή η τακτική μπορεί να χαρακτηριστεί ως "ψυχολογικός πόλεμος".
Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι η επίθεση της ομάδας ransomware Qilin σε μια δικηγορική εταιρεία στη Βόρεια Αμερική. Οι επιτιθέμενοι ζήτησαν σχεδόν 900.000 δολάρια και επέδειξαν ασυνήθιστο επίπεδο πολυπλοκότητας στις διαπραγματεύσεις, κάνοντας άμεσες αναφορές στα όρια του ασφαλιστηρίου συμβολαίου της εταιρείας και στις νομικές της υποχρεώσεις. Αναφέρθηκαν σε συγκεκριμένους νόμους περί απορρήτου και απείλησαν να ειδοποιήσουν τις αρχές και τους πελάτες του θύματος εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία. Επίσης, επικαλέστηκαν διατάξεις από το ασφαλιστήριο Cyber Insurance του θύματος, το οποίο ήταν αποθηκευμένο σε έναν κοινόχρηστο διακομιστή προσβάσιμο κατά την επίθεση. Η ομάδα Qilin χρησιμοποιεί επίσης μια νέα τακτική, γνωστή ως "Call Lawyer", παρέχοντας στους συνεργάτες της πρόσβαση σε νομικό σύμβουλο για να προσφέρει μια "νομική αξιολόγηση" των συνεπειών της μη πληρωμής, ενισχύοντας την πίεση στα θύματα. Παρόλα αυτά, οι ομάδες διαπραγμάτευσης των ασφαλιστικών εταιριών καταφέρνουν σε πολλές περιπτώσεις να μειώσουν σημαντικά τις αρχικές απαιτήσεις.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το να έχει κανείς ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο δεν είναι επικίνδυνο. Η ασφάλιση Cyber Insurance παραμένει απαραίτητη για κάθε σύγχρονη επιχείρηση, καθώς μπορεί να είναι η διαφορά μεταξύ ανάκαμψης και κατάρρευσης μετά από ένα περιστατικό παραβίασης ασφάλειας. Το ζήτημα δεν είναι το ασφαλιστήριο, αλλά πώς το χειρίζεται κανείς.
Για την προστασία των ασφαλιστηρίων συμβολαίων, οι επιχειρήσεις πρέπει να εφαρμόσουν τις ακόλουθες βέλτιστες πρακτικές:
- Αποθήκευση ως εμπιστευτικά οικονομικά έγγραφα: Τα ασφαλιστήρια συμβόλαια πρέπει να αποθηκεύονται σε ασφαλή συστήματα με αυστηρούς ελέγχους πρόσβασης. Θα πρέπει να αποφεύγεται η αποθήκευσή τους σε ανοιχτά ή κοινόχρηστα cloud drives χωρίς ισχυρούς ελέγχους πρόσβασης και ποτέ να μην διατηρούνται μη κρυπτογραφημένα αντίγραφα σε laptops, εισερχόμενα email ή τοπικούς διακομιστές.
- Περιορισμός της πρόσβασης: Η πρόσβαση στα ασφαλιστήρια συμβόλαια κή πρέπει να περιορίζεται μόνο σε όσους την χρειάζονται, όπως νομικά, οικονομικά, IT security και ανώτερα στελέχη. Για εξωτερικούς προμηθευτές ή μέλη του διοικητικού συμβουλίου, θα πρέπει να κοινοποιούνται εκδόσεις προστατευμένες με κωδικό πρόσβασης μέσω κρυπτογραφημένου email ή ασφαλών πυλών κοινής χρήσης αρχείων, με ξεχωριστή αποστολή του κωδικού πρόσβασης.
- Διατήρηση εφεδρικού αντιγράφου εκτός σύνδεσης (offline): Η ύπαρξη ενός καθαρού, offline αντιγράφου διασφαλίζει ότι οι ομάδες ανταπόκρισης σε περιστατικά μπορούν ακόμα να έχουν πρόσβαση σε αυτήν όταν χρειάζεται, ακόμη και αν τα εσωτερικά συστήματα είναι κρυπτογραφημένα ή εκτός σύνδεσης.
- Εκπαίδευση των ομάδων: Τα στελέχη των τμημάτων (χρηματοοικονομικό, νομικό και IT) πρέπει να κατανοήσουν ότι το ασφαλιστήριο συμβόλαιο μπορεί να γίνει διαπραγματευτικό χαρτί σε λάθος χέρια. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να συμπεριλάβουν τον χειρισμό των ασφαλιστηρίων συμβολαίων στην εκπαίδευση ευαισθητοποίησης σε θέματα ασφάλειας.
Η ασφάλιση Cyber Insurance αποτελεί βασικό μέρος της στρατηγικής ανθεκτικότητας κάθε σύγχρονης επιχείρησης. Ωστόσο, όπως και άλλα κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία, το ασφαλιστήριο συμβόλαιο πρέπει να προστατεύεται. Με τις κατάλληλες διαδικασίες, οι οργανισμοί μπορούν να διασφαλίσουν ότι η ασφάλιση Cyber Insurance συνεχίζει να εξυπηρετεί τον σκοπό της υποστήριξης της ανθεκτικότητας.